|
| |
| Messað
á söguslóðum |
 |
Borg á Mýrum...
er eitt
sögufrægasta bæjar- og kirkjustæði landsins. Jörðin sem Skalla-Grímur
Kveldúlfsson nam og Egill sonur hans gerði fræga með verkum sínum, sem vígamaður og
skáld. Það er ótvíræður ævintýraljómi yfir nafni þessa staðar, ekki síður en
útliti, því Borg er ekki aðeins sögufræg, heldur jafnframt eitt fegursta
bæjarstæði landsins. Klettaborgin, sem bærinn var nefndur eftir, minnir
óhjákvæmilega á ævintýri og álfasögur og útsýnið frá Borg á Mýrum er engu
líkt. |
| Kirkja var
reist að Borg rétt eftir kristnitöku, og samkvæmt frásögn Laxdælasögu var Kjartan
Ólafsson, hetja, glæsimenni og dóttursonur Egils Skallagrímssonar, jarðsunginn árið
1003 í nývígðri Borgarkirkju, sem var í hvítavoðum", eins og segir í
Laxdælu. Kirkjan að Borg var því ein sú fyrsta sem reis á Íslandi og að líkindum
sú fyrsta á Vesturlandi. Enn er leiði Kjartans eitt af gersemum Borgar á Mýrum, þar
sem það stendur við austurhlið kirkjugarðsins, merkt fagurlega rúnaskreyttum steini,
eftirlíkingu upprunalegs miðaldasteins úr garðinum sem nú er geymdur á
Þjóðminjasafni Íslands. Leiði þetta er ólíkt öðrum leiðum í garðinum, því
það er umfangsmeira auk þess sem það snýr þvert á önnur leiði, eða í
suður/norður. Prestur á Borg er Þorbjörn Hlynur Árnason. Hann var heimsóttur einn
fagran sunnudag í byrjun mars. Það var messað að Borg þennan dag og Egill
Skallagrímsson var hafður að umtalsefni í ræðunni. Þorbjörn Hlynur var spurður
hvort hið heiðna skáld styngi oft upp koll-inum í ræðum hans. Nei. Þetta er
eiginlega einsdæmi og ástæða þess að ég talaði um Egil var að efnið hefur beina
almenna skírskotun í daglegt líf nútímamanna, hverrar trúar sem þeir kunna að
vera. Þegar Egill missti syni sína missti hann lífslöngunina, en í stað þess að
gefast upp og deyja skapaði hann ódauðlegt listaverk úr til-finningum sínum, öðrum
til gagns og gleði. Þetta kennir okkur, ef vel er gáð, að ekkert myrkur er svo
svart að ekki megi finna þar eitthvað jákvætt til að byggja á og miðla
öðrum." |
En er ekki
dálítið sérstakt að þjóna á stað sem á sér svo mikla sögu?
Jú" svarar Þorbjörn Hlynur. Það er ákaflega gaman og gott að vera hér á Borg. Maður
finnur fyrir sögunni og það er ánægjulegt að hugsa til þess að hér voru sum
helstu stórmenni fortíðarinnar. En sem betur fer ætlast enginn til þess að
nútímaprestur feti blóðug spor Egils Skallagrímssonar. Það er hinsvegar ekki nóg
með að Egill hafi búið á Borg, heldur var Snorri Sturluson, sem talinn er líklegur
höfundur Egilssögu, hér í ein fjögur ár frá 1202-6, áður en hann flutti að
Reykholti. Ég tel að Snorri hafi farið héðan vegna þess að Reykholt var nær
þjóðbraut en Borg, sem þá var úr alfaraleið. Hann hefur örugglega ekki flutt til
að bæta hjá sér útsýnið. Sögulegt mikilvægi Borgar fer ekki á milli mála þegar
ferðamannastraumurinn hefst hér á sumrin. Hingað koma á milli 20 og 25 þúsund
ferðamenn á ári, sem er mikil umferð og stundum finnst manni einkennilegt að ekkert
skuli koma frá ríkinu til rekstrar og viðhalds svo mikilvægs staðar. Hins-vegar hefur
bæjarfélagið hér í Borgarnesi stutt vel við sóknina okkar og viðurkennt mikilvægi
Borgar. Mikið hefur verið lagt upp úr því að viðhalda kirkjugarðinum og halda
honum fallegum, því hann setur mikinn svip á staðinn. Árin 1993-4 var hlaðinn nýr
veggur meðfram suður- og austurhliðum hans og smíðað nýtt hlið sem snýr út að
bílastæðinu. Þar að auki þarf garðurinn mun meira viðhald en venjulegir
sveitakirkjugarðar, sem ekki þarf að slá nema einu sinni á sumri. Hér þarf að gera
meira, því hingað kemur mikill mannfjöldi sem gengur um garðinn." |
Séra
Þorbjörn Hlynur í
kirkjudyrunum að Borg
|

Legsteinn Kjartans Ólafssonar |
En hversu lengi hefur Þorbjörn Hlynur þjónað að Borg?
Ég vígðist hingað á hvítasunnu fyrir 17 árum og hef verið hér síðan, fyrir utan fimm
ára hlé þegar ég gegndi embætti biskupsritara. |
| Hér finnst
okkur gott að vera og það er ekkert fararsnið á fjölskyldunni.Nóg er að gera því
prestakallinu fylgja, auk Borgar, Borgarneskirkja, Álftártungukirkja, Álftaneskirkja og
Akur. Svæðið sem ég þjóna er því stærra en Gazasvæðið, þótt hér búi
reyndar mun færri. Auk prestsembættis gegni ég embætti prófasts fyrir
Borgarfjarðarprófastsdæmi. Það eru miklir og góðir kostir sem fylgja því að búa
hér, en jafnframt nokkrir gallar. Þessi nálægð við söguna og einstök
náttúrufegurðin gera það að verkum að ekki er hægt að ímynda sér betri stað
að búa á. Þessum góðu kostum fylgir hinsvegar gríðarleg umferð ferðamanna, sem
getur valdið talsverðu ónæði. En þetta er óhjákvæmilegt á svona stað. Stundum
getur maður þó ekki annað en óskað þess að stjórnvöld eða hagsmunaaðilar
tækju að sér að sinna þessu fólki. Þetta breytir því ekki að við höfum mikinn
áhuga á að bæta, fegra og vernda þetta land. Við höfum talsvert unnið í þessu og
m.a. fengið mikið land hér næst staðnum verndað. Það er eins hér á Borg og á
öðrum söguslóðum hér á landi að það er algerlega á valdi staðarhaldara eða
landeiganda að viðhalda andliti staðarins. Slíku fylgir mikil vinna ef vel á að
vera. Yfirvöld jafnt sem stjórnendur fyrirtækja í ferðaiðnaði, sem gera út á
þessa staði eins og þeir eigi þá, sýna þessum málefnum lítinn sem engan
áhuga." |
Mikil og sérstök höggmynd prýðir hlaðið að
Borg. Þorbjörn Hlynur var spurður um hana.
Þetta er afsteypa af Sonatorreki Ásmundar Sveinssonar, sem var eitt af síðustu stóru
verkunum hans frá um 1960. Það er hans útfærsla og túlkun á ljóði Egils
Skallagrímssonar, sem er ein af perlum ís-lenskrar bókmenntasögu, og kringum-stæðum
þess í Egilssögu. Verkið var sett hér upp 1981, árið áður en við fluttumst
hingað. Ásmundur átti ættir að rekja hingað í sveitina auk þess sem foreldrar hans
hvíla hér í kirkjugarðinum. Það er vel við hæfi og mjög mikilvægt að hafa
þetta mikla og merka verk hérna. Það er fallegt, áhrifamikið og setursterkan svip á
staðinn.
Altarið í kirkjunni að Borg |
Mjög erumk tregt
tungu að hræra,

Sonatorrek Ásmundar Sveinssonar
|
|