Ný grafarsvæði veiti skjól |
 Heimir Bj. Janusarson |
Kirkjugarður er
staður þar sem sumir eiga erfiðustu stundir ævi sinnar. Því er nauðsynlegt að þar sé næði, friður og skjól, bæði fyrir veðri og amstri hvers-dagsins. Þangað leita jafnframt margir í leit að friði og ró, til að njóta friðsældar og kyrrðar sem geta verið vandfundnar í nútíma samfélagi. Gróður virkar róandi á fólk og veitir hlýju. Það er því nauðsynlegt að búið sé að huga að skjóli fyrir veðri, vindum og umferð, áður er grafarsvæði eru tekin í notkun. Mikilvægt er að ásýnd garðsins sé falleg og hlýleg strax frá upphafi. Skjólbelti eru æskileg umhverfis grafarsvæði og verða að vera 4-6 metrar á hæð til að gegna hlutverki sínu. |
| Svo má skipta svæðinu niður í minni einingar með lægra limgerði. Þar geta aðstandendur verið einir með sjálfum sér. Þessi gróður þarf að vera til staðar frá upphafi því stað-reyndin er sú að leiði eru heimsótt tíðast fyrstu mánuðina eftir útför og þá er þörfin fyrir skjól hvað mest. Einnig má benda á að í minni görðum, þar sem útfarir eru fátíðar, eru ný og gróðurlaus grafarsvæði berangursleg. Þau veita hvorki skjól né hlýju. Við framkvæmdir og undirbúning á jarðvegi fyrir skjólbelti og limgerði þarf oft að nota stórvirkar vinnuvélar, og því er augljóst aðbetur á við að þeirri vinnu sé lokið áður en garðurinn er tekinn í notkun. Eins gróa grasflatir fyrr og verða fallegri þar sem skjóls nýtur við. Jarðvegs- og lofthiti hækkar og bætir skilyrði fyrir annan gróður. Það er brýnt að hugað sé að skjólsæld kirkjugarða vel fram í tímann. |  Texti og mynd Heimir Bj. Janusarson garðyrkjufræðingur |